vargjet e mia

Pa strehë

Leckave të veshuna që tokën puthisin

Rrjedhin ujët e mbledhun mbi supet e ngrysun

Rrjedh dhe lot i derdhun nga syni molisun

Po lag kambët e vakëta mbi gishtat e t'kurrun

Qi frikën u kan botës , sa miza ariut

E mshefen e mshefen nga erë e veriut



Ah ,sa e ligë ish nata përmbi trotuare

Sa e qetë , e ftohtë porsi zemër e prishun

Pa dritë e pa hanë edhe pa kafshatë

I vetëm , i lanë , mbeta si i ngratë

I vetëm , i lanë , mbeta si i mjerë

Ish dimën i ftohtë e nuk ish pranverë

Ish nji jetë e egër , ku vetmia të mbytë

Varfëni gjithkah , dej ku shohin sytë...