vargjet e mia

Mjegull rreth syve


Thellohem në të e se kuptoj

E ëmbël duket deri sa se gëlltis

E pastaj djeg si djalli

E bukur duket deri sa e shikoj

E të verbon vrullshëm

Qka është ajo,qka jam unë

Se njohë atë as veten

Askë se njohë,askë se shohë

Unë I padjallëzur shkoja drejt diqkaje engjëllore

E atje gjeta djallin që më priste

Tringëlliu këmbana e vdekjes

Posa lindi biri I djallit

E hija e tij të atin e mbuloi

Nga goja villte mjegull të zezë

Të cilën me kujdes njerëzve ua shërbeu

E ata viktima si të gjith radhiten tryezës

Që myk vu ndër vete me shekuj

Aty hanë mish derri e tresin me raki

Qeshen tmerrshëm pa arësyje

Zaret hedhin fatin për të sprovuar

E kur fati I tradhton hesapet qërojnë me rrahje

Janë ata,unë dhe ju

Që s’shohim para syve

S’shohim jetën që zoti na dha me jetu

S’shohim asgjë e qirremi si fëmijë

Se jeta është e poshtër të tillë se kemi kërku

S’jemi ne ata që vendosim si jetojmë këtu

Por jemi ata që vendosim si jetojmë atje

Ku bota e poshtër ose madhështore na pret

Jeto këtu i mirë se do jetoshë gjothmonë I tillë

Harro kënaqësit që humbin me jetën

Syno kënaqësit që nuk humbin kurrë

Sa të jetosh atje ku s’ka fund.