vargjet e mia

Mbreti pa kurorë


Zani qan fytin duke dalë

I madh sa s’bahet,sa s’del

E të gërvisht porsi një halë

Se ai don të dal e jo të ngel

Unë vuej për të derdhun za

Të cilin askush s’ka me ndigjue

S’do pyesin si erdhi as nga

E nuk e dijnë as nga ka me shkue

Jan klithjet e nji mbreti pa kururë

Se kurorën ja flakën qallmat me ironi

Tani mbanë kokën e pambrojtun e kujtohet

Si ta shkojë kohën ne vetmi

Jeton jetën që dikur u’a dha me jetue

Se tjetër jetë më nuk I mbeti

I mbyllë sytë,atë kohë don me kujtue

Por s’mundet se fati k’shtu e gjeti

Mposhti armiq te hekurt që s’mundi me besue

Mposhti q’do gjë para veti

Por fati tinëzar e kish tradhtue

E tani qan I vetëm I shkreti.