vargjet e mia

Hapuni

Hapuni dyer të mbyllura me drynjë

Lironi njeriun të lirë të jetojë

Se kjo botë s’është e pafund

Si q’do gjë do përfundojë

Hapuni zemra të mbyllura ne vehte

Flisni me njeriun se ai do ju kuptojë

Mos mbani për vehte dhimbjen e gëzimin

Ndane me ne se do ju ndihmojë

Hapuni qiej të vrënjtura pa diell

Në ju zogu lirshëm të fluturojë

Në q’do anë gëzim të shpiej

E të kthehet në ju të rrojë

Hapuni sy të verbër trishtimi

Shihni dritën e bardhë kudo

Nga ju të largohet mallkimi

E të iki në errësirë

Hapu edhe ti errësirë se s’të duam

Drita ty do të largojë

Bëhu asgjë se ajo ishe

Asgjë fillove dhe asgjë mbarove

Hapuni pra të gjithë hapuni

Tregojeni veten se jeni të mbarë

Mos fshiheni pas maskave të zbukuruara

Se ju bëjnë fytyrat e shëmtuara

Tregojeni veten ashtu si jeni

Mos t’ju vijë turp nga vetja juaj

Mos u fshihni prapa syzeve

Se ato ju bëjnë të huaj

Edhe nëse s’të duan ashtu si je

Ti vetëm buzëqeshju lehtë

I dashurë dhe I hapur.