vargjet e mia

At'dhesë

Për ty të pashpirtë me shpirta plot

Pa gjak në vena , pa sy , pa lot

Pa frymë frymon e vdes mbi dhe

Kur të harrojnë e njerëz s'ke

Ty shum të duan po nuk të njohin

Të mbajnë në zemëra e nuk të shohin

Kush na je ti , je Hyj a mbret?

Apo je valë që rron mbi det?

Apo je shqipe që fluturon?

Apo s'je gjë veq na huton?

Ti je veq ndjenja e dashurisë

Që bashkon duartë e vëllazërisë

Një gjuhë që flasin edhe e donë

Të gjith sa janë bukurë ja thonë

Të gjith sa janë bukurë e flasin

Më këtë shpatë armikun vrasin

Me gjuhn' e nënës që del nga zemra

S'njeh fis e gjak as nuk njeh emra

S'njeh asnjeri përmbi këtë dhe

Veq Zotit Një që na fali ne

Që krijoi botën dhe ç'ka në të

Krijoi dhe kombe që nuk jan më

Gjuh edhe popuj që u harruan

Mbi dhe nën dhe gjith u shkatërruan

Pra o shqipëtarë ju gjith sa jeni

Të vetmin shpëtim Zotin e keni

Mos ngrini kokën , falenderoni

N'daçit atëdhenë ju Zotin doni

N'daçit si duhet me shpirtë të vlerë

Luteni Zotin me zemër të gjerë...